အေမ့ကို သတိရတယ္

အေမ...မေန႔က တပို႔တြဲလျပည့္ေန႔ေလ။
မွတ္မိေသးတယ္မွတ္လား။
လြန္ခဲတဲ့ ႏွစ္ေပါင္း၃၇ႏွစ္ေလာက္က
ဒီလိုေန႔ရဲ႕ညတစ္ညမွာ အသက္နဲ႔ရင္းၿပီး
သမီးကို ဒီေလာကထဲေခၚေဆာင္လာေပးခဲ့တာ။
ဒီလျပည့္ေန႔ေရာက္တိုင္း
ဒီေန႔က သမီးေမြးေန႔ေပါ့၊ ရာဟုသမီးေလးေလ။
ေမြးကာစေလးမွာထဲက ေခါင္းေလးကိုမတ္ေနတာပဲလို႔
ျပန္ေျပာျပတတ္တဲ့...အေမ
ခုေတာ့...ဘယ္ဆီမွာေရာက္ေနၿပီလဲအေမရယ္..........။

မင္း... ဘာလဲ၊ဘာလုပ္ေနလဲ၊ဘာလုပ္မွာလဲ....

မင္း...ဘာလဲ ဆိုေတာ့
ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႔ ျဖစ္ေနတာေတြ
တစ္ထပ္တည္း မက်ေနတဲ့သူ
တစ္ေယာက္ေပါ့။
မင္း...ဘာလုပ္ေနလဲ ဆိုေတာ့
ေျပာၾကတာေတာ့
ဒီဇိုင္းနာတဲ့ ဒါေပမယ့္
၀ါသနာက်ဲလို႔လား
ပါရမီကဘဲ နည္းလို႔လား
ေျပာင္ေျမာက္တဲ့ ဖန္တီးမႈ
ငါ... အခုထိမရွိေသး။
ဓါတ္သိေတြကေတာ့ ေျပာၾကတယ္
မင္းတို႔ေနရာက သင္တန္းေက်ာင္းႀကီးတဲ့။
သင္ေပးလိုက္ ထြက္သြားလိုက္နဲ႔။
စီနီယာမမကေတာ့ေျပာတယ္
ဒို႔ ဒီဇိုင္းေဟာက္စ္က Tea House က
နံျပားဖိုလို ဟိုဘက္တစ္ခ်က္လွန္
ဒီဘက္တစ္ခ်က္လွန္
ဘတ္.. ဘတ္..ဘတ္.. နဲ႔
ေဟာတစ္ခ်က္ ေဟာတစ္ခ်က္
ေရာ့ရၿပီ အင့္တဲ့။ 
တစ္ကယ္ဆိုေတာ့ အႏုပညာဖန္တီးတာ
ရင္ထဲကဖီလင္လာမွ
ပီျပင္တဲ့ အေရာင္ေတာက္ႏိုင္တာမို႔
ငါ့ကို အခ်ိန္နည္းနည္းေလာက္ေတာ့ေပးပါ။
ျဖစ္ခ်င္တာေျပာရရင္ေတာ့...
ေျမျဖဴကိုင္တဲ့လက္ပိုင္ရွင္
ခုေတာ့ ကီးဘုတ္နဲ႔ ေမာက္စ္
ကေတာက္ ကေတာက္....
ငါ့လက္တစ္ဖက္ကိုေျမွာက္...
 ေျမျဖဴခဲကိုင္ႏိုင္တဲ့အခ်ိန္အထိ...
ငါ့အိပ္မက္ ဆက္မက္ခြင့္ရွိေသးတယ္။

အျဖဴေရာင္

ငါရဲ႕ အိပ္မက္ေစာင့္နတ္သမီးရယ္...
မင္း.... သြားမ်ားေျပာလိုက္ေလသလား
သူ႕ကို ကိုယ္အရမ္းသတိရေနတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း...
ဒါမွမဟုတ္.....သူကမ်ားေစခိုင္းလိုက္သလား...
မင္းကို...ငါ့အိပ္မက္ေတြ ဖန္ဆင္း သူ႔သတင္းေလးပါးဖို႔ကိုေပါ့....
တကယ္ေတာ့ ရင္တြင္းကသံေယာဇဥ္...
သူသိေအာင္ေျပာျပခ်င္ေပမယ့္...
အျဖဴေရာင္ဒီႀကိဳး... အေရာင္ေတြမဆိုးေကာင္းတာမို႔...
ဒဏ္ခ်က္မကင္းတဲ့..ငါ့ႏွလံုးသား
ေရာ္ရြက္၀ါတစ္စင္းကို...လံုၿခံဳေအာင္ေသာ့ခတ္လို႔႔...
ေသာ့တံကိုေတာ့ ကဗ်ာျမစ္ထဲေမွ်ာခ်လိုက္တယ္..
အိပ္မက္ပင္လယ္ထဲသို႔...စီးဆင္းေစ........................။

<//span style="font-family:Zawgyi-One;"//>

အိပ္မက္ မက္သူ....ငါ

မေန႔ကအိပ္မက္လား  ဒီေန႔ကပဲ...အိပ္မက္လား၊
တကယ္ဆိုေတာ့....
ငါဟာ အိပ္မက္ထဲေတာင္ အိပ္မက္ မက္ေနတတ္သူတစ္ေယာက္မို႔၊
ေလဟာနယ္ထဲ ေလွ်ာက္လွမ္းရသလို၊
တိမ္စိုင္ေတြကို ဖမ္းဆုပ္မိရက္၊
အိပ္မက္ေတြ........ဆက္မက္ေနဦးမယ္။

တူ....................၀ါး း)))))))

          ကေလးေလးေတြကို တူတူေရ...၀ါးဆိုၿပီး က်ီစယ္ဖူးၾကမွာေပါ့။ ကိုယ့္မ်က္ႏွာကို လက္၀ါးနဲ႔အုပ္ထားလိုက္တဲ့အခါ သူရဲ႕မ်က္ႏွာမွာ(တကယ္ေပ်ာက္သြားတယ္ထင္ၿပီး) ေ၀ခြဲရခက္ေနတဲ့ စိတ္ရႈပ္ေနပံုေလး၊ ကြယ္ထားတဲ့လက္ကိုဖယ္ၿပီး...၀ါး....လို႔ေျပာလိုက္တဲ့အခါမွာ  သူ႔ပါးစပ္ေလးကနားရြက္တက္ခ်ိတ္မတတ္ အားရပါးရေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာလိုက္တဲ့ပံုေလးကို ေတြ႔ဖူးၾကမွာေပါ့။
ဒါကိုလက္ေတြ႔က်က်စူးစမ္းၿပီး ေတြ႔ရွိခ်က္ကေတာ့ သူႏွစ္သက္တဲ့အရာ ေပ်ာက္ဆံုးသြားၿပီလို႔ ထင္ေနတဲ့အခိုက္မွာ ရုတ္တရက္ ျပန္ေတြ႔လိုက္ရတဲ့အတြက္ အရမ္းေပ်ာ္ရႊင္သြားရတာတဲ့။....
       ဒီလိုပါပဲ..... က်မတို႔လည္း ကိုယ္ခ်စ္တဲ့သူ၊ ခင္မင္ရတဲ့သူေတြ ကိုယ့္ေရွ႕ကေပ်ာက္ကြယ္သြားတာႀကံဳဖူးၾကတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလမွာေတာ့ သူတို႔မ်ား ကိုယ့္ေရွ႕ ဘြား...ခနဲေရာက္လာမလားလို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ေနမိပါတယ္။ ဒီလို...  း)))) ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ားရႏိုင္ဦးမလား...လို႔ေမွ်ာ္လင့္ရင္း...........

2014 Calendar(L)1

2014 Calendar(L)1