မင္း...ဘာလဲ ဆိုေတာ့
ျဖစ္ခ်င္တာနဲ႔ ျဖစ္ေနတာေတြ
တစ္ထပ္တည္း မက်ေနတဲ့သူ
တစ္ေယာက္ေပါ့။
မင္း...ဘာလုပ္ေနလဲ ဆိုေတာ့
ေျပာၾကတာေတာ့
ဒီဇိုင္းနာတဲ့ ဒါေပမယ့္
၀ါသနာက်ဲလို႔လား
ပါရမီကဘဲ နည္းလို႔လား
ေျပာင္ေျမာက္တဲ့ ဖန္တီးမႈ
ငါ... အခုထိမရွိေသး။
ဓါတ္သိေတြကေတာ့ ေျပာၾကတယ္
မင္းတို႔ေနရာက သင္တန္းေက်ာင္းႀကီးတဲ့။
သင္ေပးလိုက္ ထြက္သြားလိုက္နဲ႔။
စီနီယာမမကေတာ့ေျပာတယ္
ဒို႔ ဒီဇိုင္းေဟာက္စ္က Tea House က
နံျပားဖိုလို ဟိုဘက္တစ္ခ်က္လွန္
ဒီဘက္တစ္ခ်က္လွန္
ဘတ္.. ဘတ္..ဘတ္.. နဲ႔
ေဟာတစ္ခ်က္ ေဟာတစ္ခ်က္
ေရာ့ရၿပီ အင့္တဲ့။
တစ္ကယ္ဆိုေတာ့ အႏုပညာဖန္တီးတာ
ရင္ထဲကဖီလင္လာမွ
ပီျပင္တဲ့ အေရာင္ေတာက္ႏိုင္တာမို႔
ငါ့ကို အခ်ိန္နည္းနည္းေလာက္ေတာ့ေပးပါ။
ျဖစ္ခ်င္တာေျပာရရင္ေတာ့...
ေျမျဖဴကိုင္တဲ့လက္ပိုင္ရွင္
ခုေတာ့ ကီးဘုတ္နဲ႔ ေမာက္စ္
ကေတာက္ ကေတာက္....
ငါ့လက္တစ္ဖက္ကိုေျမွာက္...
ေျမျဖဴခဲကိုင္ႏိုင္တဲ့အခ်ိန္အထိ...
ငါ့အိပ္မက္ ဆက္မက္ခြင့္ရွိေသးတယ္။

No comments:
Post a Comment