အတၱမာနေတြ ကင္းစင္ျပီး အျမဲ ၾကည္လင္ေတာက္ပေနတယ္။ သူတို ့ႏွ ုတ္ခမ္းေလးေတြက ေပ်ာ္ရႊင္မွ ုနဲ ့အျမဲ
ျပံဳးေနတယ္။ သူတို ့လွ ုပ္ရွားမွ ုေတြက အျမဲလန္းဆန္းတက္ၾကြေနတယ္။ က်မသူတို ့ကိုအရမ္းခ်စ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္ဆိုတာကရပ္တန္ ့ထားလို ့မွမရနိုင္တာ။ အခုေတာ့ က်မ မျဖစ္ခ်င္တဲ့လူႀကီးအျဖစ္ကိုေရာက္
ေနျပီ။ ေလာဘေတြ၊ ေသာကေတြ၊ ေနာင္တေတြနဲ ့။ ျပိဳလဲခဲ့ရတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ ့၊ လဲက်လိုက္ ျပန္ထလိုက္နဲ ့၊ အဆံုးရွိေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့ေရာက္မလဲ မသိနိုင္တဲ့ ခရီးတစ္ခုကိုလွမ္းေလွ်ာက္ရင္း ပန္းတိုင္ကိုရွာေဖြဆဲ.......
No comments:
Post a Comment